De koude wind slaat de hardlopers in hun gezicht wanneer ze heen en weer rennen in poging zichzelf op te warmen. Het is ijskoud maar de hardlopers zijn gekleed alsof het lente is. Alle kleuren zijn in de menigte te spotten in de vorm van opvallende shirts, vaak in combinatie met een driekwarts sportlegging. De kleur die toch het vaakst is gekozen blijkt groen te zijn. Het neon kleurtje valt dan ook lekker op wanneer de hardlopers erin langs je heen rennen, maar wie nou wie is wordt er alleen maar lastiger door te zien.
Vijf minuten voor de start beginnen de deelnemers zich rustig bij de start te verzamelen. De route is omringt door lint van de Rabobank en aan het begin door roze hekken. Enkele toeschouwers staan eromheen verzameld. Twee kleine kinderen met hun moeder staan vol enthousiasme te wachten tot hun vader begint met rennen.
De presentator schreeuwt boven de muziek uit dat het over enkele minuten toch echt gaat beginnen. Het startvak begint ondertussen mooi vol te raken. Enkele hardlopers strekken zich nog een laatste keer goed uit voordat ze in de juiste positie gaan staan. Vanuit de toiletten komt er nog een man aan rennen, die zich enkele seconde voor de start nog net achteraan weet te plaatsen.
Dan begint het pas echt, een zachte knal geeft aan dat de hardlopers mogen beginnen. Iets wat ze dan ook enthousiast doen. Een vader geeft zijn kinderen aan high-five wanneer hij langs ze heen loopt, ze kijken hem na terwijl die vooraan probeert te komen. Dat de kinderen daarna half wegwaaien door de wind ziet hij al niet eens meer. Een minuut na de start komt er nog snel een man aanrennen, hij neemt rustig de tijd om zijn horloge goed te zetten voordat hij de hardlopers ook enthousiast achterna rent. Het publiek klapt nog enthousiaster voor hem dan voor de hardlopers die wel op tijd begonnen. Er wordt iets omgeroepen over een Zwarte Audi die verkeerd geparkeerd staat, iets wat vast en zeker veel nut heeft als het een auto van een deelnemer is. Precies vier minuten na start komt er nog een man aanrennen. “Ze hebben niet op je gewacht,” zegt een toeschouwer hem dan met een glimlachje, “Dat weet ik,” reageert de man chagrijnig voordat hij ook start.
En vanaf dat moment is het afwachten totdat de hardlopers hun eerste ronde van 2,5 kilometer gedaan hebben en weer in beeld zijn voor een minuutje. De spanning is bij het publiek niet te merken ook al probeert de presentator het goed op te wekken. Het is nu een kwestie van wachten wie er wint.
0 reacties